CELTOWIE W POLSCE

Ślady osadnictwa starożytnych Celtów na obszarze współczesnej Polski rejestrowane są w czterech wyraźnie wydzielających się enklawach, które  odzwierciedlają zapewne jakąś formę podziałów plemiennych.

LT_mini

 

Pierwsza z nich, na której natrafiono na najstarsze do tej pory pochówki celtyckie, zlokalizowana jest w środkowej części Dolnego Śląska. Osady i groby celtyckie znajdowane są na obszarze Równiny Wrocławskiej, między Bystrzycą a Oławą, oraz na południe od doliny Odry, aż po masyw góry Ślęży i Wzgórza Niemczańsko-Strzelińskie. Zdecydowanie najintensywniej zasiedlony był obszar Górnego Śląska. Liczne ślady osadnictwa celtyckiego znajdowane są na Płaskowyżu Głubczyckim i w Kotlinie Raciborskiej. Miejsce to w pradziejach miało wybitny walor komunikacyjny, albowiem znajduje się na północnym przedpolu Bramy Morawskiej, najbardziej dogodnego przejścia między Karpatami i Sudetami. Bardzo ważnym punktem komunikacyjnym w starożytności była również dolina Wisły, dlatego celtyccy osadnicy zajęli również obszary Zachodniej Małopolski. Liczne ślady ich osad, znajdowane są między Jurą Krakowsko-Częstochowską, a dolinami Nidy i Dunajca. Wyraźne skupisko osad celtyckich zarejestrowano także w okolicach dzisiejszej Wieliczki, co prawdopodobnie było związane z eksploatacją miejscowych złóż soli.

Najmniej informacji mamy na temat enklawy osadniczej zlokalizowanej we Wschodniej Małopolsce, w środkowym i górnymi biegu Sanu. Tam też znajdowały się słone źródła, które mogły być powodem pojawienia się osadników celtyckich. We Wschodniej Małopolsce natrafiono na kilka stanowisk wyżynnych, które są tak charakterystyczne dla obszarów strefy Karpackiej.